انجام تست پروتئین | بیماری

: سرویس سلامت آکا ایران به نقل از دکتر سلام:

تست پروتئین ادرار واسه چه منظوری انجام می شه این تست واسه بررسی چه مشکلاتی به وسیله پزشکان تجویز می شه در ادامه در این باره بیشتر توضیح میدیم

سطوح بالاتر ممکنه به طور موقت نشونه ای باشه از وجود وضعیتایی مثل عفونتا, استرس,بارداری,رژیم غذایی, روبرو شدن با سرما و انجام ورزش سنگین.

وجود پایدار پروتئین در ادرار پیشنهاد کننده احتمال آسیب کلیوی یا دیگه شرایطیه که نیاز به بررسیای بیشتر و انجام تستای اضافی جهت تعیین دلیل اون داره.

چندین نوع جور واجور تستای پروتئین ادراری هست، از جمله:

نوارهایی (dipstick) که به طور نیمه کمی پروتئین رو اندازه میگیره و ممکنه به عنوان یه تیکه از آزمایش ادرار، بیشتر روی نمونه تصادفی ادراری انجام شه.

کمیت و اندازه پروتئین در نمونه ادرار ۲۴ ساعته که اندازه گرفته شده و به عنوان مقدار پروتئین آزاد شده در ۲۴ ساعت گزارش می شه.

مقدار پروتئین تو یه نمونه تصادفی ادرار همراه با کراتینین ادراری اندازه گرفته شده و به عنوان نسبت پروتئین به کراتینین ادراری گزارش بشه.

کراتینین که یه محصول فرعی از متابولیسم عضلانیه، بیشتر به طور طبیعی و با یه اندازه ثابتی به داخل ادرار وارد می شه. وقتی که هم تست کراتینین ادراری و هم تست پروتئین ادراری تو یه نمونه تصادفی انجام شه، نتیجه نسبت پروتئین به کراتینین، به دقت تست پروتئین ادراری ۲۴ ساعته می شه. از اونجا که نگهداری ادرار واسه یه دوره ۲۴ ساعته می تونه واسه بزرگسالان مایه زحمت و واسه نوزادان و کودکان مشکل باشه، بیشتر وقتا نسبت پروتئین ادرار تو یه نمونه تصادفی به کراتینین ادراری جانشین نمونه پروتئین ادراری ۲۴ ساعته می شه.

پروتئینای پلاسما واسه همه موجودات زنده حیاتی هستن. کلیه ها، دو ارگانی که در پشت و پائین قفسه صدری یافت می شن، با فیلتر کردن خون و برداشت مواد زائد و حذف اونا از بدن به درون ادرار، این پروتئینا رو بازیابی می کنن. وقتی که کلیه ها به طور طبیعی عمل میکنن، اونا پروتئینای فیلتر شده رو حفظ یا دوباره جذب می کنن و اونا رو به خون بازمی گردونن.

اما اگه کلیه ها به دلایلی آسیب دیده یا در خطر باشن، در فیلتر کردن پروتئینا کمتر موثر هستن و باعث می شن مقادیر قابل تشخیصی از پروتئین وارد ادرار شه. تستای نواری روتین وجود آلبومین رو در ادرار تشخیص میدن. آلبومین، پروتئینی که به وسیله کبد تولید می شه، تا ۵۰ الی ۶۰ درصد پروتئین رو در خون تشکیل میده. بقیه پروتئینا مخلوطیه از گلوبولینا، مانند ایمونوگلوبولینا. با پیشرفت آسیب کبدی، مقدار آلبومین در ادرار زیاد می شه، یه عامل کلیدی در تشخیص زودتر از موعد معمولی مشکل بالقوه کلیوی.

پروتئین اوری، یعنی وجود پروتئین در ادرار، بیشتر با بیماریای طولانی دیده می شه، مانند دیابت و پرفشاری خون و به معنی افزایش مقدار پروتئین در ادرار بوده و نشونه ایه از افزایش آسیب کلیوی. با آسیب زودرس کلیوی، فرد گرفتار بیشتر بدون علامته. با پیشرفت آسیب کلیوی یا اگه از دست رفتن پروتئین شدید باشه، فرد ممکنه دچار علایمی مانند ادم، تنگی نفس، تهوع و خستگی شه. تولید بیشتر از اندازه پروتئین که در بیماریایی مانند مالتیپل میلوما، لنفوم و آمیلوئیدوز دیده می شه، می تونه منتهی به پروتئین اوری شه.سپید
labtestsonline.org

منبع :

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *